24.12.08

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ- ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ-ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟ

...ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΖΑΚΟΥ.... (ΕΚΤΟΣ ΑΝ...)
ΕΛΠΙΖΩ ΒΕΒΑΙΑ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΑΛΗΤΙ, ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΘΕΙ...
Ελευθεροτυπία 13-2-2001
Οι σφαίρες του ρατσισμού τσάκισαν τη ζωή τους
Είναι ακόμη πολύ νέοι. Εχασαν όμως ό,τι πιο πολύτιμο, την υγεία τους και συνάμα τα όνειρα που πάλευαν μέσα ακόμη από το δρόμο της προσφυγιάς. Σήμερα ατενίζουν τα συντρίμμια της ζωής τους που βρέθηκε στη ρότα του ρατσιστικού μένους ενός 23χρονου Eλληνα, του Παντελή Καζάκου, όταν αυτός αποφάσισε πως «το κακό με τους αλλοδαπούς έχει παραγίνει» και κήρυξε φυλετικό πόλεμο στο κέντρο της πρωτεύουσας. Χτύπησε ανενόχλητος συνολικά 9 αλλοδαπούς μετανάστες. Αφησε πίσω του δύο νεκρούς.
Είναι ακόμη πολύ νέοι. Εχασαν όμως ό,τι πιο πολύτιμο, την υγεία τους και συνάμα τα όνειρα που πάλευαν μέσα ακόμη από το δρόμο της προσφυγιάς. Σήμερα ατενίζουν τα συντρίμμια της ζωής τους που βρέθηκε στη ρότα του ρατσιστικού μένους ενός 23χρονου Eλληνα, του Παντελή Καζάκου, όταν αυτός αποφάσισε πως «το κακό με τους αλλοδαπούς έχει παραγίνει» και κήρυξε φυλετικό πόλεμο στο κέντρο της πρωτεύουσας. Χτύπησε ανενόχλητος συνολικά 9 αλλοδαπούς μετανάστες. Αφησε πίσω του δύο νεκρούς. Τον 30χρονο Γεωργιανό Γκιόργκι Κουντεσιάνι και τον 20χρονο Iρακινό Κούρδο Μοχάμεντ Αχμέτ Χόσο. Από τους επτά τραυματίες μόνο οι τρεις αποθεραπεύτηκαν. Αλλοι τέσσερις θα μείνουν ανάπηροι μια ζωή. Τα δύο θύματα, ο Aιγύπτιος Αμπντελχαντί Σάαντ και ο Kούρδος Σαρίφ Κεντέρ, βλέπουν πια τη ζωή παραπληγικοί στο καροτσάκι, με τη σπονδυλική στήλη τσακισμένη από τα πυρά του «εθνικόφρονα». «Ο κόσμος με θεωρεί ήρωα ή φονιά; », είχε ρωτήσει τον πατέρα του έξω από τα ανακριτικά γραφεία ο Καζάκος. Οι χαμένες ζωές, η σφαίρα που φέρει μέσα στο κεφάλι του ο 30χρονος Τόμι Κόφι από την Γκάνα, επηρεάζοντας βαθμιαία την εγκεφαλική λειτουργία του μα και η αναπηρία από την πισώπλατη επίθεση στο κορμί του 35χρονου Nιγηριανού Τίμοθι Αμπντούλ μιλούν από μόνα τους.Προς απέλαση! Μόνη συνεισφορά του κράτους η πληρωμή των νοσηλείων για τα έκτακτα αυτά περιστατικά. Κατά τα άλλα: «Ελαβα ειδοποίηση να εγκαταλείψω τη χώρα σε 10 ημέρες και τώρα εκκρεμεί προσφυγή. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να κοιτάζω την υγεία μου, γιατί δεν μπορώ να δουλέψω», θα πει ο Τίμοθι Αμπντούλ. Κουτσαίνει και του λείπει μέρος του πνεύμονα. Παντρεμένος με Eλληνίδα (1998) κινδυνεύει ν' απελαθεί, καθώς ενόσω νοσηλευόταν έγιναν έλεγχοι στην κατοικία του και δεν βρέθηκε να συγκατοικεί με τη σύζυγο. Μετά την ένστασή του -κατόπιν 3 εγχειρήσεων- κανείς έλεγχος δεν έγινε. Η οικονομική κατάσταση είναι οικτρή αλλά δεν προβλέπεται νομοθετικά κανενός είδους βοήθημα για τα θύματα ρατσιστικής βίας. «Η ειρωνεία είναι πως θεωρούσα την Ελλάδα μη ρατσιστική χώρα. Είχα τηλεφωνήσει σε φίλο στη Νιγηρία 2 τα μεσάνυκτα και μου λέει, μα δεν φοβάσαι στο δρόμο τέτοια ώρα; Λίγες μέρες μετά έφαγα τρεις πυροβολισμούς στην Καλλιδρομίου», περιγράφει. Για το θύτη του θα πει: «Ηξερε τι έκανε, γιατί πυροβολούσε συγκεκριμένα άτομα, μαύρα ή με ξένη προφορά και κρυβόταν. Εάν δεν τιμωρηθεί, τι μήνυμα στέλνει η κοινωνία στα μέλη της; ».Στο φτωχικό καμαράκι του Τόμι Κόφι η συμφορά έχει πέσει βαριά. Ο νεαρός αδυνατεί να εργαστεί. Πριν από τη δολοφονική απόπειρα είχε βεβαίωση πράσινης κάρτας, δούλευε αγρότης. Υποφέρει από αφόρητους πονοκεφάλους καθώς η σφαίρα που έχει στο κεφάλι μετατοπίζεται βλάπτοντας την εγκεφαλική ουσία. Αρχικά η κατάστασή του δεν είχε διαγνωστεί ως τόσο σοβαρή και τον είχαν βγάλει από το νοσοκομείο (ΚΑΤ). Με μια σακούλα φάρμακα στα χέρια μάς λέει για την περιπλάνησή του επί ένα χρόνο σε όλα τα νοσοκομεία της Αττικής. Στην αρχή δεν ήξερε πως η σφαίρα είναι ακόμη εκεί. Τώρα η απελπισία ζωγραφίζεται στα μάτια του, όμως όραση έχει μόνο από το αριστερό μάτι.
«Είδα τον άνθρωπο και νόμισα πως έψαχνε το δρόμο. Με σημάδεψε και έπεσα κάτω από τον πυροβολισμό. Μόνος μου σύρθηκα μέχρι την Κουμουνδούρου.
Μπαίνω και βγαίνω στα νοσοκομεία. Χρήματα μου δίνουν οι σύντροφοί μου. Μου λένε πως δεν δικαιούμαι κανένα επίδομα γιατί κινούμαι, δεν είμαι παράλυτος», μας λέει για τη στιγμή που κατέστρεψε τη ζωή του. Ζει μόνος, παλεύοντας την ελπίδα για λίγη υγεία.
Ζητείται να γίνει ειδική νομοθετική ρύθμιση ώστε να τύχει συνταξιοδότησης ή επιδόματος από το Δημόσιο ως ανασφάλιστος και ανίκανος να εργαστεί. Ο Αμπντελχαντί Σάαντ δεν θα ξαναπερπατήσει ποτέ. Οι σφαίρες του Καζάκου τον βρήκαν στη σπονδυλική στήλη, έμεινε παραπληγικός. Ενάμιση χρόνο μετά την επίθεση βρίσκεται στο Κέντρο Αποκατάστασης Αναπήρων, στους Αγ. Αναργύρους.
Η επίθεση τον βρήκε λίγους μήνες πριν επιστρέψει στο Ελ Μανσουρά στην Αίγυπτο. Ηταν καθ' όλα νόμιμος ασφαλισμένος στο ΙΚΑ. Πήρε σύνταξη ολικής αναπηρίας στα 31 του χρόνια. Ισως τώρα που αναγνωρίστηκε πολιτικός πρόσφυγας να εξασφαλίσει αναπηρική σύνταξη και ο Σαρίφ Κεντέρ, που ζει σε απόλυτη ένδεια σε κέντρο αποκατάστασης των νοτιοανατολικών προαστίων. Θέλει να ενταχθεί σε πρόγραμμα για άτομα με ειδικές ανάγκες ώστε να μπορέσει να προσφέρει και αυτός κάτι! «Tροπολογία -λύση για τα θύματα της μισαλλοδοξίας»Σφαίρα στο κεφάλι.
Οχι δεν πρόκειται για το ομώνυμο τραγούδι (Bullet in the head) των Οργή ενάντια στη Μηχανή (Rage against the Machine) που μιλά για τους «πυροβολημένους» εθνικοναζιστές των ΗΠΑ. Πρόκειται για αληθινές σφαίρες, πισώπλατα ριγμένες, όλες εναντίον έγχρωμων αλλοδαπών. Μεταναστών. Αυτές που έριξαν πριν από δύο χρόνια ο Παντελής Καζάκος και ο συνεργός του αφήνοντας δύο νεκρούς και επτά τραυματίες στο κέντρο της Αθήνας.
Τις σφαίρες που μέσα σε δύο βραδιά (19 και 21 Οκτωβρίου 2001) είχαν αποτέλεσμα όσα θύματα ρατσιστικών επιθέσεων έχουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες σε ένα χρόνο.Με αφορμή τη δίκη του Π. Καζάκου και του συνεργού του Απ. Αποστόλου, αύριο στο Μικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο της Αθήνας, οι δικηγόροι που θα παραστούν ως πολιτική αγωγή των θυμάτων αλλά και μέλη αντιρατσιστικών και μεταναστευτικών οργανώσεων έδωσαν χθες συνέντευξη Tύπου για να: -
Καταγγείλουν την ξενόφοβη και ρατσιστική επίθεση ενός ατόμου που «από εθνικόφρων, που καθάρισε την ελληνική κοινωνία κάνοντας το χρέος του, εμφανίζεται αλλόφρων σε μια προσπάθεια να κριθεί ακαταλόγιστος» απαιτώντας την παραδειγματική του τιμωρία.-
Ζητήσουν από την ελληνική πολιτεία να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της απέναντι στα θύματά του, εκ των οποίων τα τέσσερα έχουν πλέον μόνιμη αναπηρία, για τα οποία όχι μόνο δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα -πλην νοσηλειών- αλλά ένα τουλάχιστον από αυτά κάλεσε να φύγει από τη χώρα. Ετσι ζητούν από τον υπουργό Δικαιοσύνης ρητή ρύθμιση για την προστασία των θυμάτων ρατσιστικών επιθέσεων και την κάλυψη του υπάρχοντος νομικού κενού.
Προτείνουν λοιπόν τροπολογία που θα μπορούσε να προστεθεί στην υφισταμένη νομοθεσία, είτε στο νόμο 927/79 περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις, είτε στο νόμο 1977/91 περί προστασίας παθόντων από βίαιο συμβάν και θυμάτων τρομοκρατών, η οποία έχει ως εξής: «Παθόντες από πράξεις βίας κατά προσώπων ή ομάδας προσώπων εκ του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους ή των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων που καθίστανται πλήρως ή μερικώς ανίκανοι για εργασία δικαιούνται σύνταξης ή επιδόματος ανικανότητος, εφαρμοζόμενων αναλογικά των διατάξεων του Ν.1977/91».
Κάλεσαν, τέλος, σε αντιρατσιστική συγκέντρωση την Τετάρτη στις 9 το πρωί έξω από τα δικαστήρια.
IΩANNA ΣΩTHPXΟY

23.12.08

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ
ΤΩΝ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
ΤΟ ΣΚΟΤΩΣΕ
ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΡΑΚΙΣΜΕΝΗ
ΣΦΑΙΡΑ
ΜΠΑΤΣΟΥ

ΣΤΙΓΜΟΓΡΑΦΙΑ ---1. ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ-ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΑΝΤΙ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΓΚΡΑΦΙΤΙ

1. ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ-ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΑΝΤΙ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΓΚΡΑΦΙΤΙ
ΟΠΩΣ ΑΝΘΟΠΩΛΕΙΟ ΣΕ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΔΕΙΟ ΑΠΟ ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ
---------------------------------------------------------------------------------------------
2. ΒΟΜΒΑΗ- ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
ΟΠΩΣ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΣΕ ΑΠΟΒΑΘΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΚΥΜΑ ΜΠΑΖΕΙ ΝΕΡΑ
------------------------------------------------------------------------------------------------
3.
Η ΚΑΜΠΟΥΛ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ
ΟΠΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΣ ΣΕ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ ΑΝΑΝΕΩΘΕΙΣΑ ΕΠΙ ΕΞΑΜΗΝΟ ΜΕ ΚΑΡΟΤΣΙ ΑΝΑΠΗΡΟΥ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ
=
=====================================
4. ΕΡΓΑΤΗΣ ΣΠΑΕΙ ΤΗΝ ΤΖΑΜΑΡΙΑ ΤΗΣ ΝΙΣΑΝ ΣΤΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ
ΟΠΩΣ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΑ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΣΑΕΙ ΑΔΙΚΟ
======================================================================
5. ΙΡΑΚ- ΒΑΓΔΑΤΗ
ΟΠΩΣ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΣΜΕΝΟ ΣΕ ΥΠΕΡΥΨΩΜΕΝΟ ΔΡΟΜΟ Ή ΓΕΦΥΡΑ ------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. ΒΡΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΖΟΡΤΖΤΑΟΥΝ
ΟΠΩΣ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΠΟΡΝΕΙΟ-ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ- ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ Η ΗΔΟΝΗ Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΝ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΩΣ ΑΝΕΜΩΔΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. ----------------------------------------------------------------------------------------------
7. ΚΑΣΜΙΡ- ΕΜΦΥΛΙΟΣ
ΟΠΩΣ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΠΟΥ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΜΦΘΕΙ ΚΑΙ Η ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ.

ΥΨΗΛΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΛΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ ΜΕ

....ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΑΤΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ

ΣΤΗΝ ΤΖΑΒΕΛΛΑ ΟΣΟΙ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΡΟΙ

.
ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΣΑΝ ΤΑΦΟΣ ΣΕ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟ
ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΟΠΟΥ ΓΛΙΣΤΡΗΣΕ Ο ΑΛΕΞΗΣ
ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
ΕΠΕΙΔΗ
ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΣΤΙΣ ΒΩΜΟΛΟΧΙΕΣ ΕΝΟΣ ΜΠΑΤΣΟΥ
ΠΟΥ ΧΩΝΕΥΕ
ΣΤΗ ΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΡΤΥΣΗ ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ.

OI MEΡΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ

-----------------------------------------------------------------------------------------------

20.12.08

One for the Road

ONE FOR THE ROAD ΕΡΜΗΝΕΙΑ:ΔΩΡΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ 1995: Συναντάμε τον Δώρο Δημοσθένους στην παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου Ενός Λεπτού Σιγή, να ερμηνεύει σε πρώτη εκτέλεση τα Τραγούδια της Αμαρτίας του Μάνου Χατζιδάκι. Από τότε και στη διάρκεια των δεκατριών χρόνων που μεσολάβησαν, ο Δώρος Δημοσθένους συμμετείχε σε μουσικές - θεατρικές παραστάσεις, σε δεκάδες συναυλίες, σε σημαντικές δισκογραφικές δουλειές (ανάμεσά τους η Αμοργός του Μάνου Χατζιδάκι και τα Μυστικά του Κήπου του Νίκου Κυπουργού) αλλά ποτέ έως σήμερα δεν είχε παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη προσωπική δισκογραφική πρόταση. 2008: Η Μικρή Άρκτος παρουσιάζει την πρώτη δισκογραφική πρόταση του Δώρου Δημοσθένους με τίτλο One for the Road, ενός από τους πιο σημαντικούς νέους έλληνες ερμηνευτές.Αφορμή για το δίσκο αυτό στάθηκαν οι εμφανίσεις του πριν δυο χρόνια στο Θέατρο Ροές. Ο τίτλος του δίσκου άλλωστε παραπέμπει στον τίτλο εκείνων των παραστάσεων: One for the Road. Τα τραγούδια και η ατμόσφαιρα των συναυλιών στο θέατρο Ροές είχαν θεματικό άξονα το «τελευταίο στιγμιότυπο» (ένα ποτό, ένα τσιγάρο, ένα τραγούδι ή μια συνομιλία) πριν ξεκινήσει το μοναχικό της ταξίδι μια νυχτερινή περιπλάνηση. («Δεν υπάρχει ποτέ τελευταίο ποτό, πάντα προτελευταίο» σημειώνει ο ερμηνευτής στο σημείωμά του στο δίσκο)… Ο κορμός εκείνων των τραγουδιών, ενισχυμένος και με καινούργια, αποτελεί τη δισκογραφική αποτύπωση της ιδέας της παράστασης. Δεκατέσσερα τραγούδια γνωστά (ορισμένα από αυτά πολύ γνωστά) αλλά και ολοκαίνουργια που του εμπιστεύτηκαν νέοι κυρίως δημιουργοί και μια πολύ προσωπική στιγμή στη διαδρομή του Δώρου Δημοσθένους, που εδώ εμφανίζεται και ως δημιουργός υπογράφοντας στίχους και μουσική σε τρία τραγούδια. Από το Saved (του Νίκου Κυπουργού), το Σε χάνω (του Δημήτρη Λάγιου) το Πόσο λυπάμαι (των Βασίλη Σπυρόπουλου και του Κώστα Γιαννίδη), το Broken bicycles (του Tom Waits) και το Boulevard of Broken Dreams (των Dubin & Warren) τραγούδια αγαπημένα που ο ερμηνευτής με απροσχημάτιστη ευκολία προσεγγίζει ξανά, περνά σε τραγούδια καινούργια που υπογράφουν οι: Μιχάλης Γκανάς, Κώστας Παρίσης, Σοφία Κολοτούρου, Φίλιππος Τσαλαχούρης, Βασίλης Τζαβάρας, Θέμης Καραμουρατίδης, Αλήτις. Η ενορχηστρωτική ματιά στο υλικό δημιουργεί μια ενότητα ατμόσφαιρας και ύφους, παρακάμπτοντας διαφορές και ανανεώνοντας το μουσικό ενδιαφέρον των ήδη γνωστών τραγουδιών, παρότι υπογράφεται από ένα σύνολο διαφορετικών μουσικών και ενορχηστρωτών. Οι ερμηνευτικές δυνατότητες του Δ. Δημοσθένους που έτσι κι αλλιώς είχαν διαγνωστεί, εδώ αναδεικνύουν τα χρώματα, την ποικιλία και την ωριμότητά τους. Το εξώφυλλο του δίσκου αλλά και το ένθετο του cd, κοσμούνται από 9 φωτογραφίες της φωτογράφου Λίλας Σωτηρίου.
Δώρο, σε ευχαριστώ για την υπέροχη ερμηνεία των στίχων μου......
Αλήτις

19.12.08

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ





Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ.../.Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ../ΕΓΩ ΚΙ Ο ΚΟΚΟΒΙΟΣ ΜΟΥ /ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ 

 




Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ.../.Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ../ΕΓΩ ΚΙ Ο ΚΟΚΟΒΙΟΣ ΜΟΥ /ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ /ΜΕ ΛΕΙΖΕΡ ΜΕ ΛΕΙΖΕΡ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ

             

ΤΙ ΚΑΝΩ;/ 



ΤΙ ΚΑΝΩ

700 ΕΥΡΩ ΠΑΙΡΝΩ

ΚΑΙ ΠΟΙΟΝ ΔΕΡΝΩ;


ΤΟΝ ΜΠΑΤΣΟ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ Ή ΠΟΥ ΕΓΙΝΑ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ;



ΤΙ ΚΑΝΩ; 700 ΕΥΡΩ ΠΑΙΡΝΩ...ΠΟΙΟΝ ΣΚΟΤΩΝΩ;



ΤΟΝ ΜΠΑΤΣΟ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ Ή ΠΟΥ ΕΓΙΝΑ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ;

------------------------------------------------------------------



ΚΑΤΑΜΑΤΑ 

 ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙ  ΣΕ ΟΠΛΙΖΕΙ- 

ΚΙ ΟΠΩΣ  ΑΚΟΥΜΠΑΩ ΣΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ 

ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΒΑΓΟΝΙ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ

ΚΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΑΠ'  ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΑΣ...

ΚΑΤΑΜΑΤΑ.... 


ΝΕΥΜΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ 

ΑΠΟΒΑΘΡΑΣ-

ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΙ ΠΟΥ ΣΑΝ ΣΑΚΙ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ Η ΕΝΣΤΟΛΗ ΕΞΟΥΣΙΑ 

-Η ΒΩΒΗ  ΑΠ' ΟΜΙΛίΑ

-

Η ΒΩΒΗ  ΑΠ' ΟΜΙΛίΑ

 

ΕΧΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ μου  ΑΝΟΙΧΤΑ ΜΗΠΩΣ ΠΕΤΑΞΩ...

 


 

 

ΟΠΩΣ Ο 

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΜΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ-ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΤΡΑΤΟΥ...

ΠΟΥ ΟΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

φωτογραφίες:REUTERS/





ΣΤΙΓΜΟΓΡΑΦΙΑ ΠΛΑΝΗΤΗ--ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 90 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ Α΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ


ΟΙ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΚΑΝΑΔΟΙ ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΜΕ ΑΦΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΑ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ....

18.12.08

OI MEΡΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ

ΦΟΡΑΜΕ ΜΑΝΤΙΛΙΑ ΚΑΙ KΡANH ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΦΑΝ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΤΕ

--------------------------------------------------------

ΓΙΑ ΤΑ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΑ ΦΩΤΙΑ-

ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ

11.12.08

OI MEΡΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ -AΠΟ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ GONERS

ΤΟ ΖΑΧΑΡΟΣΠΙΤΟ. «Θα μας σκοτώσουν όλους· ξέρετε με τι είδους γουρούνια έχουμε να κάνουμε. Αυτή είναι η γενιά του Άουσβιτς· έχουν όπλα ενώ εμείς δεν έχουμε. Πρέπει να οπλιστούμε!».Γκούντρουν Ένσλιν.
Πράξη Δεύτερη.Ο Χανς και η Γκραίτε βολτάριζαν στο δάσος με την κλεμένη Μερσεντές τους.-Τι όμορφα που είναι εδώ, στην εξοχή, είπε ο Χάνς.-Πράγματι, πολύ όμορφα, απάντησε η Γκραίτε. Μα τί είναι αυτό εκεί; Σαν σπίτι φαίνεται, αλλά είναι πολύχρωμο.-Γιά πάμε πιό κοντά.-Πάμε.Πλησίασαν ακόμα λίγο. Βγήκαν απ'το αμάξι και κοντοστάθηκαν.-Ρε 'συ, αυτό μοιάζει νάναι φτιαγμένο από ζαχαρωτά.-Σα νάχεις δίκιο. Ας το φάμε.Ξεκίνησαν να τρων το σπίτι. Φάγαν πρώτα την σοκολάτα. Η κρέμα δεν τους πολυάρεσε.-Επ, τι κάνετε εκεί;-Τρώμε το σπίτι. Εσύ ποιά είσαι;-Εγώ είμαι η μάγισα και το σπίτι αυτό είναι δικό μου.-Δικό σου; Τι σημαίνει δικό σου;-Δικό μου σημαίνει ότι μου ανήκει.-Μπα; Και γιατί το έχεις φτιάξει με ζαχαρωτά;-Γιά να την πατάν κάτι χαζοπούλια σαν και εσάς. Και τώρα που σας τσάκωσα, πληρώστε.-Τι να πληρώσουμε;-Το σπίτι που φάγατε.-Μα εμείς βρήκαμε τα ζαχαρωτά -και τα φάγαμε. Γιατί να σου πληρώσουμε το σπίτι;-Γιατί τα ζαχαρωτά είναι του σπιτιού.-Εντάξει τότε. Ας έρθει ο Σπιτιός να τον πληρώσουμε, είπε η Γκραίτε –που ήταν εμφανώς μαστουρωμένη.-Δεν ντρέπεσαι, στην ηλικία σου να παίρνεις ναρκωτικά; της είπε η μάγισα, που ήταν πολύ νομοταγής.-Εσύ έπρεπε να ντρέπεσαι, γριά γυναίκα, που φτιάχνεις ζαχαρωτά με ναρκωτικά και μαστουρώνεις τα παιδάκια.-Ε; ψέλισε η μάγισα που πιάστηκε στα πράσα. Αυτό δεν αλλάζει τίποτα. Πληρώστε με.-Δεν έχουμε λεφτά. Πάρε την Μερσεντές.-Αφού δεν είναι δικιά σας. Την κλέψατε.-Κοίτα να δεις μάγισα. Την κλέψαμε από έναν κλέφτη. Άρα, κλεμένη δεν είναι, και αφού δεν είναι κλεμένη, είναι δικιά μας. Εντάξει;-Αφήστε τα αυτά. Είσαστε δύο κοινοί κλέφτες.
Και αφού, λεφτά δεν έχετε, θα σας κρατήσω εδώ, μέχρι να ξεπληρώσετε δουλεύοντας αυτά που φάγατε.-Και πόσο καιρό θα πάρει αυτό;-Γιά να δούμε, είπε η μάγισα και άρχισε τους λογαριασμούς με ένα κομπιουτεράκι τσέπης. Λοιπόν, έχουμε και λέμε: κλεμένη Μερσεντές, αξία δέκα χρόνια.
Ζαχαρωτά από σοκολάτα, αξία πέντε χρόνια. Βόλτα στο δάσος χωρίς άδεια, αξία εφτά χρόνια. Ψυχική οδύνη μάγισας, αξία ανεκτίμητη. Συν τους τόκους, την ποσόστωση, συν δεκαεννιά τοις εκατό ΦΠΑ, συν είκοσι τοις εκατό φόρος, υπολογίστε ότι σε καμμιά σαρανταριά χρόνια θα γυρίσετε στα σπίτια σας.-Τρελάθηκες μάγισα; Σαράντα χρόνια δουλειά γιά δέκα ζαχαρωτά;-Και φτηνά την βγάλατε.
Ο Γιάννης Αγιάννης άρπαξε είκοσι χρόνια γιά ένα καρβέλι ψωμί –και δεν το έφαγε κιόλας.
Και τι κόστος λέτε έχει λίγο αλεύρι και νερό; Ενώ εδώ έχουμε ακριβά υλικά. Ξέρετε πόσο έχει πάει η ζάχαρη με όλες αυτές τις εξεγέρσεις των αραπάδων στην Καραϊβική; Το κακάο; Τα μεταφορικά από την άλλη άκρη του κόσμου; Αφήστε που πληρώνω και τεχνίτη να τα φτιάξει –αλλά μη μου πείτε, ε; Νοστιμότατα.Χαλάλι ο μισθός του.
Με αυτά και με τάλλα ανεβαίνει το κόστος –και εγώ μετά, πόσο να πουλήσω; Δεν βγαίνω. Έχω υποχρεώσεις εγώ. Τόσα στόματα τρέφω. Τόσες οικογένειες από 'μένα περιμένουν. Γιά φανταστείτε να το κλείσω αύριο το μαγαζί, πόσοι εργάτες θα μείνουν στο δρόμο;
Πόσα παιδάκια θα πεινάσουν; Τα βλέπετε, σε όλο τον κόσμο. Στο Νιούκαστλ, άνεργοι οι ανθρακωρύχοι. Στα Αντίκυρα -στη Λειβαδειά- «πάγωσε η τσιμινιέρα». Στα γαλλικά εργοστάσια απολύουνε κόσμο. Στο Λαύριο «στήσανε χορό». Και όλα αυτά γιατί; Γιατί κάτι καλόπαιδα σαν και εσάς, αμφισβητούν το σύστημα και γκρινιάζουν και τάχουνε βάλει με εμάς –λες και εμείς είμαστε οι κακοί. Εμείς, που δίνουμε δουλειά στους εργάτες –γιατί αργία μήτηρ πάσης κακίας εστί. Αλλά όχι. Εσείς, οι αναρχικοί να τα κάνετε ίσωμα όλα. Να γκρεμίσετε την κοινωνία με τις ιδέες σας. Εσείς φταίτε που χάσαμε τον πόλεμο. Καλά τάλεγε ο Φύρερ, αλλά ποιός τον άκουγε; Ε, ποιός; Απ'την άλλη μεριά και το κράτος...Η μάγισα συνέχισε να μονολογεί ακατάπαυστα.
Ο Χανς κοίταξε την Γκραίτε με ένα βλέμμα όλο σημασία.-Φούντο; την ρώτησε.-Φούντο, του απάντησε εκείνη.Η μάγισσα, αποροφημένη ρητορεύοντας, δεν πρόσεξε αυτήν την τελευταία εξέλιξη. Της πέταξαν μιά βόμβα.

9.12.08

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ----ΤΟ ΦΙΔΙ Ο ΚΟΥΓΙΑΣ ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΑΝΕΑ… ΑΛΙΜΟΝΟ. ΤΟ ΦΙΔΙ ΔΕΝ ΤΟ ΒΟΗΘΑΣ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΣΤΟ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΝΑ ΣΥΡΘΕΙ…

ΤΟ ΦΙΔΙ Ο ΚΟΥΓΙΑΣ ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΑΝΕΑ… ΑΛΙΜΟΝΟ. ΤΟ ΦΙΔΙ ΔΕΝ ΤΟ ΒΟΗΘΑΣ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΣΤΟ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΝΑ ΣΥΡΘΕΙ… --------------------------------- ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΦΤΙΑΞΑΤΕ … ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΙΚΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΑΚΕΚΤΥΠΟΥ ΠΟΥ ΦΤΙΑΞΑΤΕ ----------------------------------------------------------------------------------------- ΑΝ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΛΥΠΤΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΙΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟ ΠΟΥ ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΨΑΝΕ ΤΑ ΠΡΕΚΙΑ ΚΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΚΤΗΣΑΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ Η ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΑΙ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΙΣΤΟΡΙΑ…. Η ΒΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΒΙΑ ΚΑΙ ΟΧΛΟ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ ------------------------------------------------------------------------------------------- ΠΟΛΛΑ ΡΟΥΧΑ ΠΟΥ ΚΛΑΠΗΚΑΝ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΤΥΧΑΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΡΗΚΑΝ ΕΚΠΛΗΚΤΟΙ ΕΝΟΙΚΟΙ ΤΟ ΠΡΩΙ

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ----ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ ΟΠΩΣ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΠΟΥ ΦΑΓΑΝΕ ΞΥΛΟ ΣΗΜΕΡΑ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ ΟΠΩΣ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΠΟΥ ΦΑΓΑΝΕ ΞΥΛΟ ΣΗΜΕΡΑ
ΚΙ ΑΝ ΦΟΡΑΣ ΚΡΑΝΟΣ ΚΑΙ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΙΣ

5.12.08

ΣΤΙΓΜΟΓΡΑΦΙΑ ΠΛΑΝΗΤΗ-ΤΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΙΤΡΟΪΤ

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ: ΕΝΑ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ''ΤΙΜΕ'' ΣΤΟ ΠΑΡΗΚΜΑΣΜΕΝΟ ΝΤΙΤΡΟΪΤ ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ......ΤΩΝ ΗΠΑ...
ΤΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΙΤΡΟΪΤ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟ
Son Hemmerle
Κεντρικός σταθμός του Μίτσιγκαν: Ο κεντρικός σταθμός δεν έχει χρησιμοποιηθεί από το 1988. Ο φωτογράφος συμβολίζει με τη φωτογράφηση των εγκαταλειμμένων βιομηχανικών κτιρίων του Ντιτρόιτ την πτώση του αμερικάνικου ονείρου.

Εγκαταλειμμένες από το 1991, οι εγκαταστάσεις που παρήγαγαν τις Buick και Cadillac.
Η πυραμίδα στη μέση του πατώματος κατασκευάστηκε από τον καλλιτέχνη Scott Hocking. Λεωφόρος Bellevue: Αν και το κεντρικό Ντιτρόιτ έχει ακόμα πολλές λειτουργούσες επιχειρήσεις, το κέντρο της πόλης καταλαμβάνεται από εγκαταλειμμένα κτίρια.
Κεντρικός σταθμός του Μίτσιγκαν, εξωτερικό
Ο σταθμός εγκαινιάστηκε το 1913, με αρχιτέκτονες από την ίδια εταιρεία που σχεδίασε το μεγάλο κεντρικό σταθμό της Νέας Υόρκης. «Είναι κρίμα λέει ο Hemmerle, «ότι ένα τέτοιο ιστορικό κομμάτι της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής έχει εγκαταλειφθεί για πάνω από 20 χρόνια.»
Το θέατρο του Μίτσιγκαν: Χτισμένο το 1926, αυτό το λαμπρό αισθητικά κτίριο, το 1976 μετατράπηκε σε γκαράζ χώρων στάθμευσης.
Αυτοκινητικές εγκαταστάσεις της Packard Πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια είναι σπίτι για τους πολλούς άστεγους της πόλης.
«Σε πολλές περιπτώσεις,» λέει ο Hemmerle «είχα την αίσθηση ότι εργαζόμουν σε ένα περιβάλλον μετά την Αποκάλυψη"...
Η Οδός Hastings στο κέντρο της πόλης του Ντιτρόιτ. Ο Hemmerle λέει: "Όπου πήγαμε οι ντόπιοι μας είπαν να είμαστε προσεκτικοί. Το Ντιτρόιτ είναι πολύ επικίνδυνο.» .
Εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις της πάλαι ποτέ ανθηρής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Κεντρικός σταθμός του Μίτσιγκαν: Η φωτογράφηση του Hemmerle έγινε τον Μάρτιο, αλλά με την κατάρρευση των παγκόσμιων αγορών το φθινόπωρο και την ύφεση της αμερικανικής οικονομίας η εργασία του έμοιαζε η υπογράμμιση για το τέλος του αμερικάνικου ονείρου....

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ Γ. ΚΟΙΛΙΑΡΗ....ΓΙΑΤΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Ρεπόρτερ χωρίς σύνορα και χωρίς ασφάλεια! Της ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΓΕΝΑ Η δυστυχία του να είσαι πολεμικός ανταποκριτής στην Ελλάδα!… Γιατί αν πάθεις κάτι εκεί που βρίσκεσαι, είσαι άτυχος διπλά. Πρώτα επειδή κάτι άσχημο σου συνέβη στις έτσι κι αλλιώς επικίνδυνες συνθήκες εργασίας σου. Υστερα, επειδή όποιος επίσημος μηχανισμός υφίσταται επί τόπου ή εκεί κοντά από τη χώρα σου είτε διαθέτει αντανακλαστικά απελπιστικά αργά, είτε δηλώνει «αναρμόδιος» είτε, αφού βρεθούν οι «συναρμόδιοι», μέχρι να συνεννοηθούν και να αναλάβουν δράση, πολύτιμος χρόνος χάνεται σε βάρος της σωματικής σου ακεραιότητας, ακόμα και των πιθανοτήτων της ίδιας σου της επιβίωσης. Ο Γιώργος Κοίλιαρης, ο συνάδελφός μας της ΝΕΤ που κηδεύτηκε χθες στις 15.00 στο νεκροταφείο Ζωγράφου, μας το υπενθύμισε αυτό με τον πλέον τραγικό τρόπο: ολοκλήρωσε την τελευταία του αποστολή -στο Αφγανιστάν- νωρίς το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στην εντατική του ΚΑΤ όπου νοσηλευόταν βαρύτατα τραυματισμένος. Ομως, το πρώτο βήμα αυτού του τραγικού, στερνού ταξιδιού το είχε κάνει λίγο μετά το μεσημέρι της Τετάρτης 8 Οκτωβρίου, σε ένα τροχαίο δυστύχημα στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν, πεντέμισι ώρες δρόμο από την Καμπούλ. Δρόμο ορεινό, κακοτράχαλο. Στον δρόμο για το Νουριστάν, το αλλοτινό Καφιριστάν, τον τόπο που ενέπνευσε τον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ να γράψει το «Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς». Χθες, στην κηδεία του, κυριολεκτικά χόρεψαν οι κροκόδειλοι. Η ΕΡΤ, που όσο ζούσε κι έτρεχε τον είχε με μπλοκάκι κι όχι με σύμβαση, άρα χωρίς ασφάλιση και εκτός έδρας, του έκανε την κηδεία. Και, ως είθισται, ακούστηκαν και οι πομπώδεις για την περίσταση επικήδειες ομιλίες για «αυταπάρνηση, ανθρωπισμό, επαγγελματική τιμιότητα», που πήγαιναν ασορτί με τα συνήθη στεφάνια κυβέρνησης και κομμάτων. Αλλά… Θα ζούσε άραγε σήμερα ο Γιώργος Κοίλιαρης εάν ήταν Αμερικανός, Βρετανός, Γερμανός, Καναδός ή Γάλλος δημοσιογράφος; Θα ζούσε εάν έσπευδε στρατιωτικό ελικόπτερο της ISAF, της πολυεθνικής ΝΑΤΟϊκής δύναμης που είναι κράτος εν κράτει στο Αφγανιστάν, για να τον μεταφέρει ταχύτατα σε ασφαλή νοσοκομειακή στρατιωτική εγκατάσταση, αν όχι από τον τόπο του δυστυχήματος, από το πρώτο ντόπιο επαρχιακό νοσοκομείο με τα ανεπαρκέστατα μέσα, όπου είχαν φροντίσει να τον μεταφέρουν οι Αφγανοί συνοδοί του; Θα ζούσε εάν, όπως όλα πλέον σαφώς καταδεικνύουν, η ISAF, στην οποία και η Ελλάδα ως γνωστόν συμμετέχει, τέτοια «προνομιακή» μεταχείριση δεν επιφυλάσσει πλέον παρά μόνο για τους embeded -τους ενσωματωμένους σε στρατιωτική δύναμη δημοσιογράφους-, επειδή δεν θέλουν πια ανεξάρτητους ανθρώπους των ΜΜΕ εκεί; Δύσκολο να ειπωθεί. Ας μείνουμε λοιπόν στα γεγονότα. Και θα επικαλεστούμε επίσημες πηγές. Σχετικά εμπιστευτικά έγγραφα από το ελληνικό Πεντάγωνο, καθώς και επώνυμες απαντήσεις στα ερωτήματά μας από τη στρατιωτική ηγεσία, ανώτατους και ανώτερους αξιωματούχους. Ιδού το χρονικό: * 8/10, ώρα 17.00 (14.30 ώρα Ελλάδας): Ο Ναμπίλ, ο Αφγανός διερμηνέας του στρατοπέδου της Ελληνικής Δύναμης Αφγανιστάν (ΤΕΣΑΦ) ενημερώνει τον διοικητή, αντισυνταγματάρχη Δημήτρη Γλυμή, ότι ο Κοίλιαρης και ο Αφγανός οδηγός του έπεσαν θύματα τροχαίου ατυχήματος στην επαρχία Λαγκχμάν, νότια του Νουριστάν, όταν το αυτοκίνητό τους βγήκε από τον δρόμο, στην προσπάθεια να αποφύγει μετωπική σύγκρουση με φορτηγό. Ο διερμηνέας είχε ειδοποιηθεί τηλεφωνικά από έναν από τους δύο ένοπλους Νουριστανούς που συνόδευαν για ασφάλεια από επιθέσεις ληστών τη μικρή φάλαγγα, αποτελούμενη από δύο ακόμα μικρά φορτηγά φορτωμένα εφόδια: ήταν ανθρωπιστική βοήθεια από τον Δήμο Αθηναίων που, μαζί με τον Κοίλιαρη, είχε μεταφερθεί μέσω Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με ελληνικό και ιταλικό C-130. Το υλικό είχε αποθηκευτεί για δύο μέρες στο στρατόπεδο του ΤΕΣΑΦ μέχρι να βρεθούν οχήματα μεταφοράς. Το πρωί, αφού πρόσθεσαν και οι Ελληνες στρατιωτικοί τη δική τους συνεισφορά, είχαν αναχωρήσει τα τρία οχήματα από το στρατόπεδο. Ο διερμηνέας μεταφέρει επίσης στον διοικητή ό,τι άλλο είχε ακούσει: ότι Κοίλιαρης και οδηγός είχαν μεταφερθεί σοβαρά τραυματισμένοι σε κλινική της επαρχίας Λαγκχμάν για πρώτες βοήθειες και από εκεί, διαδρομή προς τα πίσω, στο νοσοκομείο της Τζαλαλαμπάντ, της κοντινότερης μεγάλης πόλης (επαρχία Νανγκαρχάρ). * 9/10, ώρα 13.00 (10.30 ώρα Ελλάδας): Ασθενοφόρο του νοσοκομείου της Τζαλαλαμπάντ (που αδυνατεί να χειριστεί τόσο σοβαρά τραύματα) διακομίζει τον Κοίλιαρη (με έναν από τους Αφγανούς συνοδούς του) στο (πολιτικό) νοσοκομείο Wazir Akbar Khan της Καμπούλ. Οι γιατροί αρνούνται να τον δεχτούν επικαλούμενοι ανεπάρκεια κατάλληλου νοσοκομειακού εξοπλισμού για τόσο σοβαρή περίπτωση. Τον παραπέμπουν σε άλλο νοσοκομείο, υποστηριζόμενο από ιταλική μη κυβερνητική οργάνωση. Οι Ιταλοί τον διώχνουν, «διότι δεν υπήρχε μαζί του Ελληνας συνοδός ή έστω αίτημα από την ελληνική πλευρά». Πίσω το ασθενοφόρο στο πρώτο νοσοκομείο, ενώ ειδοποιείται (ξανά μέσω του διερμηνέα) ο διοικητής. Ο διοικητής, που έχει ειδοποιήσει σχετικά το ΓΕΕΘΑ, παίρνει εντολή από τον Α’ υπαρχηγό ΓΕΕΘΑ, αντιναύαρχο Δημήτρη Ελευσινιώτη, να πάει «με τον γιατρό της μονάδας και ανάλογο προσωπικό ασφαλείας» στο νοσοκομείο. Λίγο πριν ξεκινήσουν από το στρατόπεδο, με νέα ενημέρωση από τον διερμηνέα προκύπτει ότι «ο τραυματίας διακομίζεται στο Ebnisena Emergency Hospital». Ξανά επαφή του διοικητή με την ηγεσία του ΓΕΕΘΑ «και δόθηκε η πρωτοβουλία ενεργειών στον διοικητή της μονάδας, προκειμένου το απόσπασμα να μεταβεί με ασφάλεια στο νοσοκομείο που βρισκόταν ο Ελληνας δημοσιογράφος». Τους μεταφέρει, ντυμένους με πολιτικά, ο διερμηνέας με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο. Οταν φτάνει πια εκεί ο διοικητής, αντικρίζει την εξής εικόνα: τον Κοίλιαρη αναίσθητο στο προαύλιο, μέσα στο ασθενοφόρο, και τους Αφγανούς γιατρούς να αρνούνται την εισαγωγή του εάν δεν τους προκαταβληθεί χρηματικό αντίτιμο για νοσήλια -ούτε λίγο ούτε πολύ μπαχτσίσι!!! Και μάλιστα σε νοσοκομείο που έχει ευεργετηθεί από ελληνική ανθρωπιστική βοήθεια!!! Να μην αναφέρουμε καν τους περίπου 2.000 Αφγανούς ασθενείς όλων των ηλικιών που είχε εξυπηρετήσει όσο λειτουργούσε στην Καμπούλ το ελληνικό στρατιωτικό νοσοκομείο εκστρατείας… Ο διοικητής, ύστερα από παζάρια, έβγαλε από την τσέπη του και πλήρωσε στο νοσοκομείο 800 $ ΗΠΑ για να εισαχθεί και να εξεταστεί ο Κοίλιαρης και να διανυκτερεύσει σε κλίνη της εντατικής. * 10/10: Η οδύσσεια συνεχίζεται. Αξονικός τομογράφος δεν υπάρχει στο νοσοκομείο. Νέα άδεια εξόδου από το στρατόπεδο του διοικητή και νέα μετακίνηση με ασθενοφόρο μέσα στην Καμπούλ για τον Κοίλιαρη. Του γίνεται αξονική τομογραφία σε ιδιωτική κλινική και ξανά πίσω στο κρατικό αφγανικό νοσοκομείο. Στις 21.00 (18.30 ώρα Ελλάδας) ο διοικητής του ΤΕΣΑΦ ενημερώνεται από τον Αφγανό επικεφαλής πανεπιστημιακό γιατρό της εντατικής για την κατάσταση του Κοίλιαρη: θλαστικό θραύσμα κεφαλής (είχε γίνει συρραφή), διάσειση με κάκωση αυχένα, πάρεση κάτω άκρων από μερική ρήξη νωτιαίου μυελού στην αυχενική χώρα, ασθενής δυνατότητα ομιλίας, αλλά μη ικανοποιητική επικοινωνία με το περιβάλλον. Και συνέστησε άμεση αεροδιακομιδή στην Ελλάδα καθώς το αφγανικό νοσοκομείο «δεν έχει τη δυνατότητα να παράσχει καμία περαιτέρω περίθαλψη». Επειτα από συντονισμένες ενέργειες των υπουργείων Εξωτερικών, Αμυνας, Υγείας και του ΕΚΑΒ, ο Γιώργος Κοίλιαρης αερομεταφέρεται στην Ελλάδα με ενδιάμεσο σταθμό νοσοκομείο του Αμπού Ντάμπι. Φτάνει στην Αθήνα με ελληνικό C-130 τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας 13 Οκτωβρίου, πάνω από πέντε μέρες μετά το δυστύχημα. Παρά τη σχετική απαγόρευση επίσημης ενημέρωσης από τον υπουργό Υγείας Δημήτρη Αβραμόπουλο (άραγε γιατί;), οι πληροφορίες από το ΚΑΤ αναφέρουν πλήρη τετραπληγία και χαμηλό προσδόκιμο επιβίωσης για τον Κοίλιαρη, ο οποίος βρισκόταν συνεχώς σε καταστολή και μηχανική υποστήριξη. Η καρδιά του θα άντεχε να χτυπά 39 ακόμα μέρες. Από όσα μας ειπώθηκαν στη διάρκεια της έρευνάς μας, σκόπιμο να παραθέσουμε τα εξής: - Αντισυνταγματάρχης Δημήτρης Γλυμής, διοικητής ΤΕΣΑΦ: «Εκανα το καθήκον μου ως Ελληνας στρατιωτικός και ως άνθρωπος, εξαντλώντας κάθε διαθέσιμο περιθώριο ανθρωπισμού». - Υποστράτηγος Παναγιώτης Δροσινόπουλος, διευθυντής υγειονομικού ΓΕΕΘΑ: «Σε σοβαρούς τραυματισμούς του νωτιαίου μυελού και του κεντρικού νευρικού συστήματος όπως αυτός, εάν τυχόν γινόταν ταχύτερα η μεταφορά ίσως να αντιμετωπίζαμε μόνο μία παραπληγία». - Στρατηγός Δημήτρης Γράψας, αρχηγός ΓΕΕΘΑ: «Ουδεμία επίσημη επαφή από πλευράς ΕΡΤ προς εμάς υπήρξε, τουλάχιστον μέχρι το μεσημέρι της Παρασκευής 10 Οκτωβρίου».
------------------------------------------------------------------------------ ΚΑΙ.... ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΠΛΟΓΚ ΑΠΟ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/
ΌΠΩΣ ΓΡΑΦΟΥΝ:
Ο ιστότοπος αυτός δημιουργήθηκε για να καταγράφονται και να δημοσιεύονται τα προβλήματα και η αγωνία των δημοσιογράφων εκείνων που πέρασαν την πόρτα της ανεργίας. Επειδή λένε οτι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, ελπίζουμε οτι μπορεί να αλλάξει το θολό τοπίο για τους άνεργους δημοσιογράφους, αρκεί να υπάρχει θέληση και διάθεση.

ΣΤΙΓΜΟΓΡΑΦΙΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ----1. ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΝΓΚΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΓΙΑΤΙ ΠΕΙΝΑΜΕ. 250.οοο ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΡΙΖΩΘΕΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ

1. ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΝΓΚΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΓΙΑΤΙ ΠΕΙΝΑΜΕ. 250.οοο ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΡΙΖΩΘΕΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ
(κρεμάστε τη φωτογραφία στα πλουμιστά χριστουγεννιάτικα δέντρα σας)
2. ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΜΠΑΛΟΝΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΑΘΗΣ ΚΑΜΠΟΥΛ KAI MOIAZOYME ME ΠΙΝΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ3. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΡΓΑ ΝΙΑΤΑ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΜΕ ΤΟΝ ΚΛΟΙΟ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΟΥΜΕ
4. ΕΙΜΑΙ Η ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΛΙΩΝΩ.....