ALHTIS PRESS

ALHTIS PRESS

17.6.11

Σιδερόφραχτο καθεστώς

Σιδερόφραχτο καθεστώς



Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, η «λαϊκή συνέλευση» της πλατείας Συντάγματος έπλεε σε πελάγη επαναστατικής ευτυχίας. Περιθώρια για πολλή… άμεση δημοκρατία δεν υπήρχαν. Από το μικρόφωνο παρήλαυναν σχεδόν μόνο εκπρόσωποι «κινηματικών» τάσεων (νέοι στην πλειοψηφία τους, αλλά και τινές μεγαλύτεροι), οι οποίοι συμφωνούσαν σε δυο πράγματα: πρώτον ότι η κυβέρνηση ηττήθηκε, καθώς δεν κατάφερε να επανακαταλάβει διά των ΜΑΤ την πλατεία Συντάγματος, όπως σκόπευε, και δεύτερον ότι το κίνημα των πλατειών μπορεί να νικήσει, γκρεμίζοντας αυτή και οποιαδήποτε διάδοχη κυβέρνηση, μέχρι να φύγουν το Μνημόνιο, η τρόικα, οι τραπεζίτες!
 
Βέβαια, νωρίς το απόγευμα τα ΜΑΤ είχαν καταλάβει την πλατεία Συντάγματος και με τη δύναμη πυρός που διαθέτουν μπορούσαν να την κρατήσουν, καθώς αυτοί που αντιστάθηκαν στην επέλασή τους ήταν λίγοι και στην πλειοψηφία τους κατηγορούμενοι σαν… προβοκάτορες (ρέστα έδωσε η ηγεσία του ΣΥΝ, σε αγαστή συνεργασία με τα κωλοκάναλα). Απλά, γύρω στις 5.30’ με 6 πήραν εντολή να αποσυρθούν και οι ευτυχισμένοι κατασκηνωτές επέστρεψαν στην πλατεία, βήχοντας και τρεκλίζοντας μετά το χημικό πόλεμο που είχαν δεχτεί. Σκοπός της κυβέρνησης δεν ήταν ν’ αδειάσει την πλατεία.
Σκοπός της ήταν να θέσει, με τη βοήθεια συνασπισμοσυριζαίων και λοιπών… φιλειρηνικών δυνάμεων και την καταιγιστική διαμεσολάβηση των ΜΜΕ, τα όρια της λαϊκής διαμαρτυρίας: μαζευτείτε όσο θέλετε, φωνάξτε όσο θέλετε, μουτζώστε όσο θέλετε, έτσι όμως και δοκιμάσετε να κουνήσετε το σιδηρούν παραπέτασμα της εξουσίας, κούνια που σας κούναγε.
 
Ενθουσιασμένοι, λοιπόν, από τη «νίκη» που τους προσέφερε η αστική εξουσία, βουτηγμένοι στις ίδιες αυταπάτες, εγκλωβισμένοι στην ίδια αναποτελεσματική τακτική, ούτε που σκέφτηκαν να ψάξουν τι ακριβώς γίνεται με τη διαδικασία της κοινοβουλευτικής ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου. Αν ενδιαφέρονταν να μάθουν, ίσως ο ενθουσιασμός τους να ήταν λίγο πιο συγκρατημένος. Ισως σε μερικούς να επικρατούσαν δεύτερες σκέψεις.
 
Το πρωί της Τετάρτης, η Αθήνα σε μια ευρεία έκταση γύρω από το κτίριο της Βουλής ήταν μια στρατοκρατούμενη πόλη.

Εκτός των συνήθων αστυνομικών μέτρων (είχαν κουβαλήσει ΜΑΤ και από 12 επαρχιακές πόλεις) έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους και πανύψηλα σιδερένια πάνελ, τα οποία δημιουργούσαν ασφαλή πρόσβαση των βουλευτών προς τη Βουλή. Το κάλεσμα για προσυγκεντρώσεις στο σταθμό του Ευαγγελισμού και στο Καλλιμάρμαρο, χωρίς καμιά οργανωτική προετοιμασία, έστειλε μερικές δεκάδες ανθρώπους στο στόμα του λύκου. Αυτοί γεύτηκαν πρώτοι τις περιποιήσεις των ΜΑΤάδων, που με μοναδική ευκολία εξασφάλισαν την πρόσβαση των βουλευτών στη Βουλή.
 
Εκεί ξεκίνησε και εξελίχτηκε κανονικά η πρώτη ανάγνωση του Μεσοπρόθεσμου, που ως γνωστόν κατατέθηκε με τη μορφή νομοσχέδιου με ένα μόνο άρθρο, εν είδει προϋπολογισμού. Παρέστη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών και οι βουλευτές ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ, συν τον Παπαδημούλη του ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε μια πολιτική παρέμβαση στην αρχή και μετά έφυγε, δηλώνοντας ότι επειδή δεν το αποσύρει η κυβέρνηση, αυτοί αποχωρούν από την επιτροπή και θα επανέλθουν στην Ολομέλεια.
 
Οπως ξεκαθάρισε η πρόεδρος της Επιτροπής Βάσω Παπανδρέου, όποιες κι αν είναι οι διεργασίες για σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης, η Βουλή πρέπει να συνεχίσει ανεπηρέαστη το έργο της. Ετσι, χρειάστηκαν άλλες δυο συνεδριάσεις την Πέμπτη (και όχι τρεις, όπως είχε ειπωθεί αρχικά) και οι κυβερνητικοί βουλευτές ολοκλήρωσαν με θετική ψήφο την πρώτη ανάγνωση. Η δεύτερη ανάγνωση στην επιτροπή θα γίνει σε μια συνεδρίαση (Παρασκευή 25 Ιούνη) και την Τρίτη 28 Ιούνη το νομοσχέδιο μπορεί να πάει για τελική ψήφιση στην Ολομέλεια, όπως είχε προγραμματιστεί. Μέσα στη γενική χλαπαταγή των πολιτικών εξελίξεων κορυφής, τα ΜΜΕ φρόντισαν να κρύψουν το γεγονός ότι το Μεσοπρόθεσμο ψηφίζεται κανονικότατα.

ΥΓ: Η ιστορία μιας λέξης…
Μια λέξη. Μια τόσο δα λεξούλα. Κι όμως, ήταν αυτή που οδήγησε σ’ ένα… αμεσοδημοκρατικό πραξικόπημα στην οιονεί Λαϊκή Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος. Η Συνέλευση είχε πάρει απόφαση να καλέσει σε περικύκλωση και αποκλεισμό της Βουλής στις 15 Ιούνη. Η απόφαση καλούσε σε διαδήλωση «ενωτικά και συλλογικά». Κάποιοι πρότειναν να προστεθεί η λέξη «ειρηνικά», όμως στην ψηφοφορία που έγινε η πρόταση καταψηφίστηκε.
 
Αυτά στις 2 Ιούνη. Γιατί στις 11 Ιούνη «κάποιοι» επανήλθαν και με άψογες αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες προσπάθησαν να προσθέσουν το «ειρηνικά». Χωρίς να πουν ανοιχτά ότι επιδιώκουν την τροποποίηση της προηγούμενης απόφασης, με το πρόσχημα ενός καινούργιου ψηφίσματος, προσέθεσαν στη ζούλα το «ειρηνικά». Ελα, όμως, που δεν μάσησαν όλοι. Υπήρξε αντίδραση και στη σχετική ψηφοφορία και η νέα πρόταση δεν περνούσε. Οι «συντονιστές», όμως, με πρόσχημα ότι από τα σηκωμένα χέρια δεν βγαίνει ασφαλής εκτίμηση για τα υπέρ και τα κατά, επανέλαβαν την ψηφοφορία τέσσερις φορές, αντί να μείνουν στην παλιά διατύπωση. Μέχρι που βαρέθηκαν κάποιοι, δεν σήκωσαν τα χέρια και το «ειρηνικά» προστέθηκε, προς δόξαν των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών.
 
Προς τι η εμμονή με τη λεξούλα; Δεν καταλάβαιναν, άραγε, ότι έτσι προσέφεραν άλλοθι στην αστυνομία να επιτεθεί στους συγκεντρωμένους; Οχι ότι το χρειαζόταν η Αστυνομία, το χρειαζόταν όμως η αστική προπαγάνδα και το χρησιμοποίησε, για να παρουσιάσει τους «αγανακτισμένους» ως ειρηνικούς και τους υπόλοιπους σαν… προβοκάτορες.